تبلیغات
LoVe PhObIa - بی عنوان

LoVe PhObIa

تو میان ما ندانی، که چه می رود نهانی...

بی عنوان

سالِ نو
سالِ جدید
عید
تبریک
...
صدای ممتد یک صوت...!
.
بدبین یا انرژی ِ منفی نمی خوام باشم برای اطرافیان و خوانندگانِ نوشته هام(هرچند انگشت شمار،اما "عزیز")،به خاطر همین به چند جمله اکتفا می کنم.

اینکه درسته که سالِ پیش تمامِ شب رو با حافظ و دعا بیدار موندم تا برای لحظه ی خاصی، زنده باشم، اما امسال با تمامِ هوشیاری، در "لحظه ی خاص"، چیزی جز روحی نیمه جون نبودم...
اینکه درسته که سالِ پیش با همه ی خوب شروع شدنش، به سختی ادامه پیدا کرد و با بدی تموم شد، اما امسال با بدی شروع شد و....خدا داند.
اینکه درسته که لحظه ی خاصیه، اما من هیچ امرِ منحصر به فردی توش پیدا نکردم...جز تلخ بودنش...

تلخ تر از این حرفهاس حال و هوای این روزها...
من نخواستم اینجوری باشه، اما شد.

سکوت...

پ.ن: حرفای سردم رو جدی نگیرید. اینجا هنوز زمستونه.

آرزوی بهترین ها رو برای "عزیز"هام دارم.
همیشه دلشاد باشید.




طبقه بندی: دل نوشته،
[ پنجشنبه 1 فروردین 1392 ] [ 22:09 ] [ A.A ] [ نظرات() ]