تبلیغات
LoVe PhObIa - صیقل

LoVe PhObIa

تو میان ما ندانی، که چه می رود نهانی...

صیقل

"باید هندسفری رو بزاری، صدا رو تا ته زیاد کنی، چشماتو ببندی، اونوقت می بینی چجوری یه روح از بدنت جدا می شه، بعد بقیه ی روحت چند تیکه می شه و هر کدوم جداگونه به یه سمت می ره..."
این گفته ی یه دوست جدید، راجع به آهگ های استاد کلهر بود.
تازه امروز فهمیدم چی می گه...
روحت درست می ره همونجایی که دلت فرمون می ده.
راس می گفت، "بعضی آهنگها زمینی نیس، بعضی آهنگا مال روحِ!"
گهگداری با یه آهنگ، با یه فیلم، میشه صیقل داد این روح خسته رو...!





طبقه بندی: خط خطی های من،
[ پنجشنبه 21 دی 1391 ] [ 18:36 ] [ A.A ] [ نظرات() ]