تبلیغات
LoVe PhObIa - به این زودی؟!

LoVe PhObIa

تو میان ما ندانی، که چه می رود نهانی...

به این زودی؟!

My Immortal

EvanEscEncE

I'm so tired of being here, suppressed by all my childish fears

 And if you have to leave, I wish that you would just leave

Your presence still lingers here and it won't leave me alone
These wounds won't seem to heal, this pain is just too real

There's just too much that time cannot erase
When you cried, I'd wipe away all of your tears

 When you'd scream, I'd fight away all of your fears

 And I held your hand through all of these years But you still have all of me
You used to captivate me by your resonating light Now, I'm bound by the life you left behind

Your face it haunts my once pleasant dreams Your voice it chased away all the sanity in me
These wounds won't seem to heal, this pain is just too real

There's just too much that time cannot erase
When you cried, I'd wipe away all of your tears

When you'd scream, I'd fight away all of your fears And I held your hand through all of these years

 But you still have all of me

I’VE TRIED SO HARD TO TELL MYSELF THAT YOU’RE GONE

BUT THOUGH YOU’RE STILL WITH ME.I’VE BEEN ALONE ALL ALONG
When you cried, I'd wipe away all of your tears When you'd scream, I'd fight away all of your fears

 And I held your hand through all of these years But you still have all of me, me, me




تلفیقی از نوستالژی و احساس....!
خاطره،هم خوب هم بد.
آرامش لحظات سخت...
.
فکرش رو هم نمی کردم که یه روزی من،با رد شدن کسی از جلوم، اینجوری یهو ته دلم خالی بشه...
اینجوری یهو حس کنم الانه که قلبم از سینه م بزنه بیرون...
می دونستم یه روزی پشیمون می شم،اما نمی دونستم اینقدر زود،نمی دونستم اینجوری...
اینجوری؟
من آدمی نبودم که قلبم به تالاپ تالاپ بیوفته...
.
توی سلف نشسته بودیم،از صبح فکرش مث خوره افتاده بود به جونم،
تو حال و هوای خودم و آهنگ بودم که یهو یه ضربه ی سهمگین به پهلوم وارد شد:
-هــــــــــوی بسه دیگه،حیف که نمی فهمی وگرنه یه تیکه رشتی می اومدم که دیگه خفه شی!
+ چی بسه دیـــوونه؟کبودم کردی
- یه ساعته،هر دو دقیقه یه بار داری می گی: چیـــــرا؟(با دهن کجی!)
اونجا بود که فهمیدم بــــعله!
.
بعدم پام به حیاط نرسیده،مث مجسمه ابوالهول از جلوم رد شد!(حالا کاری ندارم که مجسمه رد نمیشه!)
حالا بیا و درستش کن!
.
باید از فکرش بیام بیرون!
(نیمیشه!)




طبقه بندی: دل نوشته، شعر، دیالوگ های موندگار زندگی من!، فقط محض یاد آوری،
[ پنجشنبه 23 آذر 1391 ] [ 21:14 ] [ A.A ] [ نظرات() ]