تبلیغات
LoVe PhObIa - عادلانه

LoVe PhObIa

تو میان ما ندانی، که چه می رود نهانی...

عادلانه

خوشحالم... برای تو
                    برای زندگیت

می گردم... برای خودم
                   دنبال زندگی

باور می کنم... زندگی رو
                        بدون تو

سعی می کنم نداشته باشم...
                       نیاز به وجود تو...

دلم می گیره، هر روز و هر شب، توی بود و نبودت...
می گذرم ازت، با تمام وجود، از تمام وجودت...
ولی نمی بخشمت...
       از من بعییده، اما نمی بخشمت...
                                نمی تونم ببخشمت...

تو خواستی که دلم اثیر بشه...
تو منو وابسته کردی...
تو منو امیدوار کردی...
                                 و حالا...
                                 به همین سادگی...
چطور دلت اومد؟
بهت حق می دم که دوستم نداشته باشی، اما این حق رو نداشتی که منو، احساس منو، تو مشتت بگیری و نگه داری واسه روز مبادا...
عادلانه نیست...




طبقه بندی: دل نوشته، خط خطی های من،
[ چهارشنبه 12 مهر 1391 ] [ 10:45 ] [ A.A ] [ نظرات() ]